Evenementen

 1 mei: Dag van de Arbeid
Wisselend: Pinksteren - Kataklysmos (Feest van de zondvloed)


15 augustus: Maria Hemelvaart

  •  
Bekijk alle evenementen.

Brochure

Brochure aanvragen Cyprus

Historie

10.000 jaar geschiedenis en cultuur
De prehistorie (8200 – 1050 BC)
De vroege historie: geometrische en archaïsche periode (1050 - 480 BC)
De klassieke, Hellenistische en Romeinse periode (480 BC – 330 AD)
De Byzantijnse periode (330 – 1190)
De Frankische periode (1192 – 1489)
De Venetiaanse periode (1489 – 1571)
De Osmaanse periode (1571 – 1878)
De Britse periode (1878 - 1960)
De Republiek Cyprus, de Turkse invasie, lid van de Europese Unie (1960 – heden)

 

10.000 jaar geschiedenis en cultuur

Het cultureel erfgoed van een land is zijn belangrijkste verworvenheid. Het verleent een volk zijn identiteit en een gevoel van eenheid en verbondenheid met het verleden. Cyprus is het op twee na grootste eiland in de Middellandse Zee en ligt op het kruispunt van Europa, Azië en Afrika. Deze centrale positie heeft een belangrijke rol gespeeld in de turbulente geschiedenis van het eiland.

 

Griekse taal en cultuur

Cyprus griekse taal en cultuurCyprus griekse taal en cultuurCa. 3500 jaar geleden vestigden zich Myceense immigranten op Cyprus. Met hen deden de Griekse taal en cultuur hun intrede. Tot de vele kolonisten en veroveraars die volgden behoren Phoeniciërs, Assyriërs, Egyptenaren, Perzen, Romeinen, Franken, Venetianen, Osmanen en Britten. Allen lieten zichtbare sporen na. Ook bezochten enkele apostelen het eiland en na de deling van het Romeinse Rijk maakte Cyprus deel uit van het grootse Byzantijnse Rijk. Het eiland is een openluchtmuseum met prehistorische nederzettingen, Griekse tempels, Romeinse theaters en villa’s, vroegchristelijke basilieken, Byzantijnse kerken en kloosters, kruisvaardersburchten, gotische kerken, Venetiaanse fortificaties, islamitische moskeeën en Brits-koloniale gebouwen.

 

Heilige Maagd Aphrodite

In de dorpen worden nog altijd oude gebruiken in ere gehouden. Festivals die hun wortels in de oudheid hebben worden er uitbundig gevierd, zoals de jaarlijkse bloemenfestivals en het carnaval. Alomaanwezig is de Griekse godin van de schoonheid, de vruchtbaarheid en de liefde, Aphrodite. Volgens de mythologie werd zij aan de kust van Cyprus uit het schuim van de zee geboren. Nog altijd waart zij rond in haar geliefde Pafos en is ze zichtbaar in de schoonheid van de landschappen en de charme van de eilandbewoners. In Kouklia, op de plek waar ooit de grote tempel van Aphrodite stond, staat nu een kerkje dat bekendstaat onder de veelzeggende naam Panagia Aphroditissa, ‘Heilige Maagd Aphrodite’.

 

Euripides en Sophocles

Op warme zomeravonden weerklinken tijdens opvoeringen van Griekse drama’s in het oude theater van Kourion en het al even oude odeon van Pafos de onsterfelijke woorden van Euripides en Sophocles. Ook de middeleeuwse volksliederen over de legende van Digenis - de onoverwinnelijke grensbewaker van het Byzantium - en zijn prachtige vrouw Rigaina worden nog altijd gezongen. En ieder jaar in september, gedurende het wijnfestival, vloeit het druivennat rijkelijk ter ere van de god Dionysos, de Griekse god van wijn en welbevinden.

 

Cyprus, het meest oostelijke deel van Europa, is een kleurrijk mozaïek van uiteenlopende culturen, religies en tradities.

 

De prehistorie (8200 – 1050 BC)

De eerste tekenen van permanente vestiging op Cyprus dateren van de neolithische periode (8200-3800 v.Chr.). Gedurende de daaropvolgende chalcolitische periode (3800-2400 v.Chr.) werden kleine hoeveelheden koper gewonnen. De eilandbewoners leefden in beide periodes zeer eenvoudig. Hun huizen bestonden uit één kamer, ze gebruikten stenen gereedschappen en kruiken en maakten sieraden van picroliet, een mineraalsoort die op het eiland voorkwam. Hun voedsel bestond uit graan, vis, lams- en geitenvlees. Overleden eilandbewoners werden binnen de nederzettingen begraven. De oudste vondsten van aardewerk dateren van 5000 v.Chr.

 

Chalcolitische periode

Fotografie: Stefano GerardiFotografie: Stefano GerardiRond het eind van de chalcolitische periode en het begin van de vroege bronstijd (2400-2200 v.Chr.) vonden binnen de gemeenschappen belangrijke veranderingen plaats. De huizen kregen een langwerpige vorm en boden plaats voor meerdere kamers. In de landbouw werd de ploeg geïntroduceerd, de doden werden begraven op speciaal aangelegde  begraafplaatsen,  en  in  sieraden  werd  gewonnen koper verwerkt. Hoewel de ontwikkelingen zeker bijdroegen aan economische groei, leefden de Cyprioten tot aan het begin van de late bronstijd (1650 v.Chr.) in kleine dorpen in het binnenland en hadden zij nauwelijks contact met de omringende mediterrane landen.

Uit de late bronstijd (1650-1050 v.Chr.) stamt onweerlegbaar bewijs voor grootschaliger veranderingen op het eiland. Aan de kust werden kleine steden gebouwd, het winnen van koper en andere metalen werd intensiever, er werd een schrift ontwikkeld en er waren beduidend meer handels- en andere contacten met de landen in het oostelijke Middellandse Zeegebied.

De vestiging van grote aantallen Griekse immigranten, die vanaf het laatste deel van de 13de eeuw v.Chr. in golven naar het eiland kwamen, leidde tot kennismaking met de Griekse taal en cultuur. Grote hoeveelheden Myceens aardewerk werden geïmporteerd en intensief gebruikt in religieuze ceremonies en het huishouden. Later werd dit aardewerk lokaal geproduceerd en verwierf het een vaste plaats in de tradities van het eiland.

 

De vroege historie: geometrische en archaïsche periode (1050 - 480 BC)

Twee belangrijke ontwikkelingen kenmerkten de overgang van prehistorie naar historie. De eerste was politiek van aard, de tweede had een technologisch karakter.

Fotografie: Giuseppe BertolucciFotografie: Giuseppe BertolucciDe eerste grote verandering was het ontstaan van stadskoninkrijken. Voor de 11de eeuw v.Chr. waren alle steden uit de late bronstijd verwoest, waarschijnlijk door aardbevingen. Volgens volksverhalen werden de nieuwe steden gesticht door helden uit de Trojaanse oorlog, na terugkeer van het slagveld. Zeker is dat rond deze tijd een laatste golf van Griekse immigranten arriveerde, waarmee de Griekse taal en cultuur de overhand kregen op het eiland. Vanaf de 10de eeuw v.Chr. werden de banden tussen Cyprus en Griekse eilanden als Euboea en Kreta bijzonder sterk.

 

De ijzertijd

De tweede belangrijke ontwikkeling was het gebruik van ijzer naast koper. Met deze ontwikkeling brak de ijzertijd aan. Werd ijzer eerst alleen in sieraden verwerkt, geleidelijk verving het ook het koper bij het vervaardigen van gereedschappen en andere gebruiksvoorwerpen.

Onderdeel van de ijzertijd is de zogeheten geometrische periode, een naam die verband houdt met de geometrische motieven op het aardewerk uit die tijd. Deze periode viel samen met de komst van de Phoeniciërs naar Cyprus en de kolonisatie van de grote Myceense kuststad Kition. De Phoeniciërs introduceerden het typisch zwart/rood gekleurde aardewerk, dat later op het eiland geproduceerd zou worden.

 

Archaïsche periode

De archaïsche periode (750 - 480 v.Chr.) begon met de onderwerping van Cyprus door de Assyriërs. Gedurende deze periode konden de stadskoninkrijken Salamis, Kition, Amathous, Kourion, Idalion, Palaipafos, Marion, Soloi en Tamassos zich alleen als zelfstandige rijken handhaven door tribuut af te dragen aan de Assyrische heerser.

Na de Assyrische overheersing nam de Egyptische farao Amasis de macht over. Kenmerkend voor deze periode waren de sterke Griekse en oosterse invloeden, die zich bovenal manifesteerden in de kunst en de religie.

 

De klassieke, Hellenistische en Romeinse periode (480 BC – 330 AD)

Gedurende de klassieke periode (480 - 310 v.Chr.) raakte Cyprus betrokken in de oorlogen tussen de Grieken en de Perzen. De Perzen hadden het eiland sinds 545 v.Chr. in handen, maar de Grieken waren vastbesloten de machthebbers uit alle Griekse gebieden te verdrijven. In 450 - 449 v.Chr. slaagde de vloot van Athene, aangevoerd door Kimon, erin om de stadskoninkrijken Marion en Soloi te bevrijden en Kition te belegeren. Ondanks dit kortstondige succes bleef Cyprus uiteindelijk deel uitmaken van het Perzische Rijk, zij het met een grote mate van onafhankelijkheid.

 

Politiek en cultureel centrum binnen de Griekse wereld

Fotografie: Stefano GerardiFotografie: Stefano GerardiOnder het bewind van koning Evagoras van Salamis (411 - 374 v.Chr.) werd het eiland een vooraanstaand politiek en cultureel centrum binnen de Griekse wereld. De koning rebelleerde tegen de Perzen maar moest uiteindelijk een vredesverdrag tekenen. Gedurende de Perzische overheersing waren de Griekse invloeden zeer sterk. Goden van het Griekse pantheon werden geïntroduceerd en Griekse kunstenaars mochten de munten van de Cypriotische stadskoninkrijken ontwerpen.

Tijdens de hellenistische periode (310 - 30 v.Chr.) kwam er als gevolg van de veldtocht van Alexander de Grote een eind aan de Perzische overheersing. Na de dood van Alexander kwam Cyprus onder het be- wind van de Egyptische Ptolemeeën-dynastie en ging het deel uitmaken van de Grieks-Alexandrijnse wereld. De beeldhouwkunst uit deze periode werd sterk beïnvloed door Alexandrië, de hoofdstad van het Ptolemeïsche koninkrijk Egypte. Gedurende de Ptolemeïsche periode werd Cyprus voornamelijk gebruikt als militaire basis, maar de nieuwe machthebbers haalden er ook koper, hout (voor het bouwen van schepen), graan en olijven vandaan.

 

Romeinen

Na het Ptolemeïsche bewind kwam Cyprus onder het bestuur van de Romeinen. Deze periode begon niet, zoals wel beweerd wordt, in 58 v.Chr., maar in 30 v.Chr. De Romeinen waren vooral geïnteresseerd in de kopermijnen en gedurende de Romeinse periode (30 v.Chr. - 330 A.D.) werd de naam Cyprus synoniem aan het Latijnse woord voor koper (cuprum). Onder de Romeinse overheersing beleefde het eiland een economische bloeiperiode van driehonderd jaar. Een van de belangrijkste exportproducten van die tijd was het rijk gedecoreerde aardewerk. Sieraden en glas werden bewerkt in de stijl van de Romeinen. In de vroeg-Romeinse periode werden de graven rijk versierd en kregen overledenen grafgiften als gouden sieraden en prachtig glaswerk mee.

Een mijlpaal in de geschiedenis van Cyprus was de bekering tot het christendom van de Romeinse proconsul, Sergius Paulus, bewerkstelligd door de apostelen Paulus en Barnabas. Zo werd Cyprus het eerste land in de geschiedenis dat door een christen werd bestuurd.

 

De Byzantijnse periode (330 – 1190)

Fotografie: Alfonso LorenzettoFotografie: Alfonso LorenzettoIn het jaar 330 werd Constantinopel hoofdstad van het Romeinse rijk. Het christendom werd de staatsgodsdienst. Bij de deling van het rijk in 395 kwam Cyprus onder gezag van het Oostromeinse of Byzantijnse rijk. Tot in de 7de eeuw wist de kerk van Cyprus niet alleen onafhankelijk te blijven, maar zelfs haar invloed aanzienlijk uit te breiden. In 488 verleende de Byzantijnse keizer Zeno de aartsbisschop een aantal koninklijke privileges, zoals het voeren van een scepter in plaats van een staf, het dragen van een purperen mantel en het gebruik van rode inkt voor het ondertekenen van documenten.

 

Uit dank deed aartsbisschop Anthemios de keizer het manuscript van het evangelie van Mattheüs cadeau dat had toebehoord aan de apostel Barnabas. De aartsbisschop had het manuscript ontdekt in het graf van de heilige bij Salamis. Op de plek waar Barnabas begraven lag werd een aan hem gewijd klooster gebouwd. De apostel wordt beschouwd als de stichter van de kerk van Cyprus.

 

Byzantijnse periode

Gedurende de eerste eeuwen van de Byzantijnse periode heerste er vrede op Cyprus. Nieuwe steden verrezen, terwijl andere werden verwoest door zware aardbevingen. Salamis-Constantia volgde Pafos op als hoofdstad van Cyprus; in de nabijheid zou in de 7de eeuw de stad Arsinoe-Famagusta tot ontwikkeling komen. Naast Amathous, dat in de Romeinse tijd was uitgegroeid tot een belangrijke stad, werd een nieuwe stad gebouwd, Neapolis of Nemesos, dat in de Frankische periode Lemesos zou gaan heten. Op de fundamenten van de antieke stad Ledra verrees Lefkosia (Nicosia), de stad die in de 11de of 12de eeuw hoofstad van Cyprus zou worden.

In de 6de eeuw groeide de zijde-industrie uit tot een van de meest lucratieve ambachten van het eiland. De geheimen ervan waren door de Byzantijnen heimelijk van de Chinezen afgekeken. Ook werden op grote schaal houten schepen gebouwd, en in Salamis verrees in opdracht van de Byzantijnse keizer Heraklios een aquaduct. Ook de zilver- en goudsmeedkunst floreerden, zo blijkt onder meer uit de vondst van kostbare borden met afbeeldingen van het leven van David. De borden maken deel uit van de zogeheten schat van Lambousa (Lapithos) en zijn te bewonderen in het Cyprus Museum in Lefkosia (Nicosia). Andere waardevolle vondsten uit de Byzantijnse periode zijn ondergebracht in het British Museum in Londen en het Metropolitan Museum of Art in New York.

 

Oosterse invloeden

In de religieuze kunst, die in deze periode een bloeiperiode doormaakte, zijn zowel Grieks-Romeinse als oosterse invloeden zichtbaar. De eerste kerken van het eiland waren gebaseerd op Romeinse basilieken; hun langwerpige interieur was door middel van zuilenrijen verdeeld in smalle paden en gewelfde ruimten. Later werden koepels en meer gewelven toegevoegd en kwam een verscheidenheid aan kruisvormige kerktypen tot ontwikkeling. De belangrijkste voorbeelden van vroeg-christelijke Cypriotische architectuur zijn de basilieken in Lambousa, Agia Kyriaki (Chrysospiliotissa) in Kato Pafos, Kambanopetra in Constantia, Agia Triada in Gialousa, Panagia Kanakaria op het schiereiland Karpasia, Kourion en Agios Georgios in Pegeia. Deze basilieken hebben houten daken en bevatten veelal prachtige fresco’s.

 

Hechte artistieke band tussen Cyprus en Constantinopel

Drie zeldzame vroeg-christelijke mozaïeken wijzen op de hechte artistieke band tussen Cyprus en Constantinopel. Het oudste van de drie bevindt zich in de apsis van Kanakaria-kerk, gelegen op het door Turkije bezette schiereiland Karpasia. Het best bewaarde mozaïk is dat in de apsis van de kerk van Panagia Angeloktisti in Kiti. Het derde mozaïk bevindt zich in de Kerk van de Vrouwe in het bezette dorp Livadia, vlakbij Famagusta. De oude basilieken zijn helaas verwoest tijdens Arabische aanvallen die tussen de 7de en 10de eeuw met regelmaat plaatsvonden, maar de mozaïken bleven gespaard en kregen een plaats in nieuwe kerken.

Cyprus speelde in de 7de eeuw een belangrijke rol in het conflict tussen de Byzantijnen en de moslims, de twee grootmachten van deze periode. Vanaf 648 kreeg het eiland te maken met aanvallen van Arabieren, die aanhielden tot keizer Nicephorus II Phocas de geduchte tegenstander in 965 uiteindelijk versloeg. Tot in de 12de eeuw bleven de Byzantijnen bijdragen aan het culturele erfgoed van Cyprus. Fraaie voorbeelden zijn hun kastelen en fortificaties in St. Hilarion, Voufavento en Kantara, alle gelegen in het door Turkije bezette Pentadaktylos- gebergte, en de kloosters van Kykkos, Machaïras en Agios Neophytos.

 

De Frankische periode (1192 – 1489)

Fotografie: Giuseppe BertolucciFotografie: Giuseppe BertolucciIn 1191 veroverde de Engelse koning Richard Leeuwenhart Cyprus. Hij beschouwde het eiland als een belangrijke basis voor het bevoorraden van de troepen die aan de derde kruistocht deelnamen. In Lemesos trouwde hij met zijn verloofde Berengaria van Navarra, die hem vergezelde op zijn reis en zich nu koningin van Engeland mocht noemen. Richard realiseerde zich hoe moeilijk het zou zijn om het eiland in zijn greep te houden en verkocht Cyprus aan de Tempeliers. Deze werden echter geconfronteerd met een opstand van de Cyprioten en gaven het eiland terug. Uiteindelijk verkocht Richard Cyprus aan de Normandische kruisridder Guy de Lusignan, de onttroonde koning van Jeruzalem. De Frankische periode, ook wel de De Lusignan-periode genoemd, duurde drie eeuwen (1192-1489).

 

De Lusignan

Onder het feodale bewind van De Lusignan werd het Rooms- katholicisme staatsgodsdienst op Cyprus. Ondanks zware onderdrukking slaagde de Grieks-orthodoxe kerk erin te overleven. Na de val van het laatste kruisridderbolwerk Akko in 1291, was Cyprus het enige christelijke bastion én de belangrijkste handelspost in het Oosten. De Frankische koningen verleenden privileges aan machtige westerse handelssteden als Venetië en Genua. Dit leidde tot conflicten tussen de westerse machten en had nadelige effecten op de politiek en economie van het eiland.

Rijke handelssteden

In de 14de eeuw gonsde het van de commerciële activiteiten op het eiland en bloeide de economie op. De hoofdstad Lefkosia (Nicosia) en de kuststad Famagusta groeiden uit tot rijke handelssteden. Cyprus produceerde en exporteerde suiker van hoge kwaliteit, verscheidene soorten uitstekende wijn en andere verfijnde landbouwproducten. Ook de weef- en kantindustrie en de productie van geglazuurd aardewerk floreerden.

De gotische monumenten uit de Frankische periode die de tand des tijds hebben weerstaan zijn voornamelijk godsdienstige gebouwen en kastelen. In de bouwstijl van deze monumenten zijn zowel Byzantijnse elementen als invloeden uit het Westen te zien. Bekende voorbeelden van deze bouwstijl zijn de kerk van Agia Sofia in Lefkosia, de St. Nicolaas-kathedraal in Famagusta en de abdij van Belapais.

 

De Venetiaanse periode (1489 – 1571) 

Fotografie: Alfonso LorenzettoFotografie: Alfonso LorenzettoCaterina Cornaro, zuster van de Venetiaanse edelman Andreas Cornaro en echtgenote van koning Jacques de Lusignan II, werd na de dood van haar man koningin van Cyprus. In 1489 droeg zij het eiland over aan de Republiek Venetië. De Genuanen, de grote concurrenten van de Venetianen, waren hiermee uitgerangeerd. Met hun controle over Cyprus wilden de Venetianen vooral de ongehinderde scheepvaart en de bevoorrading van Venetiaanse schepen in het oostelijke Middellandse Zeegebied veiligstellen.

 

Productie

Cyprus exporteerde in deze periode landbouwproducten als tarwe, gerst, suiker, katoen, wijn en olijfolie. De textielproductie won aan belang en in het dorp Lefkara kwam de kantproductie op gang, een ambachtelijke bezigheid waaraan het dorp nog steeds zijn bekendheid dankt. Famagusta was de belangrijkste uitvoerhaven, maar tegen het eind van de Venetiaanse periode nam Larnaka deze rol over, vooral vanwege de export van zout. Ook de haven van Lemesos begon zich te ontwikkelen.

Toen de Osmanen in 1522 het eiland Rhodos veroverden sloeg de Venetianen de schrik om het hart. Lefkosia werd beschermd met zware ommuringen en in Famagusta werd de bestaande stadsmuur versterkt; hier staat nog altijd de Toren van Othello, een verwijzing naar de beroemde Shakespeare-tragedie die zich deels in Famagusta afspeelt.

 

De Osmaanse periode (1571 – 1878)

Fotografie: Franco CappellariFotografie: Franco CappellariOndanks alle inspanningen hielden de vestingmuren de Osmanen niet tegen. Met de val van (Ammochostos) in 1571 begon de Osmaanse overheersing. De Venetianen werden verjaagd en voor het eerst was er sprake van een islamitische gemeenschap op het eiland. De Grieks-orthodoxe kerk ontving echter privileges die de aartsbisschop niet alleen religieuze, maar ook politieke autoriteit verleende.

Maar Cyprus kende onder Osmaans bewind ook bittere tijden. De Grieks-Cypriotische steun aan de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog in 1821 leidde tot de executie van aartsbisschop Kyprianos, drie van zijn bisschoppen en zo’n 470 andere prominente Cyprioten.

 

Een meer stedelijk bestaan

Toch was vanaf het begin van de 18de eeuw een gestage verbetering zichtbaar in de sociaaleconomische omstandigheden van de Grieks-Cyprioten, die hand in hand ging met de verzwakking van het Osmaanse rijk. Europese handel met de kuststeden en de vestiging van buitenlandse consulaten in Larnaka markeerden een verschuiving van een overwegend agrarische en semi-feodale leefwijze naar een meer stedelijk bestaan. Deze verandering werd versterkt door de band tussen de Grieks-Cyprioten en de nieuwe, onafhankelijke Griekse staat die na de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog ontstond. Het waren de nieuwe stedelingen die voor het eerst sterke nationalistische gevoelens tot uitdrukking brachten.

 

De Britse periode (1878 - 1960)

In 1878 kwam Cyprus in Britse handen als gevolg van een geheime overeenkomst tussen de Osmaanse overheersers en de Britse regering. De Cyprioten ontleenden aan de machtswisseling hoop op politieke, economische en sociale veranderingen en op aansluiting van Cyprus bij Griekenland, maar kwamen van een koude kermis thuis. De teleurstelling onder de Grieks-Cyprioten, in combinatie met een economische recessie, leidde in oktober 1931 tot een opstand tegen de Britse overheersing, die echter slechts in hardere koloniale maatregelen resulteerde.

 

Referendum

De Grieks-Cyprioten bleven aandringen op aansluiting van Cyprus bij Griekenland, maar de Britse regering hield voet bij stuk. Op 15 januari 1950 werd een referendum gehouden, waarbij 95,7 procent van de Grieks-Cyprioten voor aansluiting bij Griekenland stemde. Ook dit had geen effect op de stoïcijnse houding van de Britten. De politieke impasse leidde ertoe dat de EOKA (Nationale Organisatie van Cypriotische Strijders) in 1955 de wapens opnam tegen de koloniale overheersers. De vrijheidsstrijd duurde tot 1959 en resulteerde in het einde van de Britse overheersing, maar niet tot aansluiting bij Griekenland.

Tijdens onderhandelingen in Londen en Zürich stemden Groot- Brittannië, Turkije en Griekenland in met de onafhankelijkheid van Cyprus. Op 13 december 1959 werd aartsbisschop Makarios III tot eerste president van de republiek Cyprus gekozen. Dr. Fazil Kutchuk werd vice-president.

 

De Republiek Cyprus, de Turkse invasie, lid van de Europese Unie (1960 – heden)

Fotografie: Alfonso LorenzettoFotografie: Alfonso LorenzettoOp 16 augustus I960 werd Cyprus definitief een onafhankelijke republiek. Het land trad toe tot de Verenigde Naties, het Gemenebest van Naties, de Raad van Europa en de Beweging van Ongebonden Landen. Op grond van de akkoorden van Zürich en Londen behielden de Britten twee soevereine militaire bases op het eiland, met een gezamenlijke oppervlakte van 158,4 vierkante kilometer: Dhekelia (ten oosten van Larnaka) en Akrotiri-Episkopi (bij Lemesos). Onderdeel van de akkoorden vormden ook twee verdragen. Eén daarvan verleende de drie ‘garantiemachten’ Groot-Brittannië, Griekenland en Turkije het recht op ingrijpen wanneer sprake was van overtreding van het verdrag.

 

Nieuwe grondwet

De nieuwe grondwet garandeerde de grondrechten van alle Cyprioten en  bevatte  ook  bepalingen  voor  de  beide  bevolkingsgroepen. Die laatste maakten de wet ingewikkeld en zelfs onwerkbaar. De president stelde daarom in 1963 aanpassingen voor, die echter door de Turks-Cypriotische leiders en Turkije werden afgewezen. De Turks-Cyprioten stapten uit de regering en troffen voorbereidingen om een illegale ‘tijdelijke Turks-Cypriotische regering’ te installeren. Als gevolg daarvan ontbrandde in 1964 een openlijk conflict tussen de bevolkingsgroepen. De Veiligheidsraad nam een resolutie aan die resulteerde in de stationering van een VN-vredesmacht op het eiland.

 

Staatsgreep

In 1974 probeerde het militaire regime in Griekenland de Cypriotische president Makarios door middel van een staatsgreep van de troon te stoten. Turkije greep het voorval aan en voerde op 20 juli 1974 een militaire invasie uit. Het Turkse leger bezette het noordelijk deel van Cyprus, 37 procent van het eiland. Zo’n 200-duizend Grieks- Cyprioten vluchtten hals over kop naar het zuiden. De invasie werd internationaal veroordeeld en de rechten van de legitieme regering zijn keer op keer bevestigd in resoluties van de Verenigde Naties, de Veiligheidsraad, het Gemenebest van Naties en de Beweging van Ongebonden Landen. Niettemin houden Turkse troepen het noorden van Cyprus nog altijd bezet.

 

Toetredingsovereenkomst EU

Op 1 mei 2004 trad Cyprus toe tot de Europese Unie. Onderdeel van de toetredingsovereenkomst vormde een protocol waarin werd bepaald dat invoering van de voor alle lidstaten verplichte wet- en regelgeving vooralsnog niet van toepassing is op het bezette noorden van het land. Pas wanneer de ‘kwestie-Cyprus’ is opgelost zal deze bepaling ongedaan worden gemaakt. Pogingen en onderhandelingen om tot een rechtvaardige en praktische oplossing van de kwestie te komen worden voortgezet.

Evenementen

 1 mei: Dag van de Arbeid
Wisselend: Pinksteren - Kataklysmos (Feest van de zondvloed)


15 augustus: Maria Hemelvaart

  •  
Bekijk alle evenementen.

Brochure

Brochure aanvragen Cyprus

© 2017 Cyprus.nu | Developed by SamCreates